Verbum

прарок, ✂, м.

У рэлігіі: тлумачальнік волі багоў; прадказальнік будучыні.

|| ж. прарочыца, ✂.

|| прым. прарочы, ✂ і прароцкі, ✂.

прарослы, ✂.

Які прарос, пусціў расток.

• Прарослае насенне.

прароцтва, ✂, н. (кніжн.).

Тое, што і прадказанне (у 2 знач.).

прарочы, ✂ і прароцкі, ✂.

1. гл. прарок.

2. Які змяшчае прадказанне, правільна прадугадвае будучыню (кніжн.).

   • П. сон.

прарочыць, ✂; незак.

Прадказваць, прадракаць.

• Яму некалі прарочылі вялікую будучыню.

|| зак. напрарочыць, ✂.

прарызініць, ✂; зак.

Насыціць саставам з рызіны.

• П. тканіну.
• Прарызінены плашч.

|| незак. прарызіньваць, ✂.

прарыў, ✂, м.

1. гл. прарвацца, -ць.

2. Месца, дзе прарвана (у 2 і 3 знач.) або дзе прарвалася, прарваліся (у 2 і 4 знач.).

   • П. у плаціне.
   • П. у лініі абароны праціўніка.

3. перан. Парушэнне ходу работы, якое вядзе да зрыву выканання задання, плана.

   • П. у рабоце.
   • Выйсці з прарыву.

прарыцца, ✂; зак.

Пракапацца (пераважна рылам).

• Крот прарыўся на паверхню.

|| незак. прарывацца, ✂.

прарыць, ✂; зак.

Пракапаць (пераважна рылам).

• Свіння прарыла дзірку пад варотамі.

|| незак. прарываць, ✂.

прарэдзіць, ✂; зак.

Зрабіць радзейшым, вырваўшы некаторыя расліны.

• П. густыя ўсходы буракоў.

|| незак. прарэджваць, ✂.

|| наз. прарэджванне, ✂.