Verbum

харчавальны, ✂.

Прызначаны для харчавання.

• Х. пункт.

харчаванне, ✂, н.

1. гл. харчавацца, -ць.

2. Паступленне і засваенне пажыўных рэчываў, неабходных для жыццядзейнасці жывога арганізма.

3. Тое, чым хто-н. харчуецца; характар, якасць ежы.

   • Дыетычнае х.

4. Прыпасы прадуктаў.

   • Сяляне дзяліліся з партызанамі харчаваннем.

○

• Грамадскае харчаванне — сістэма забеспячэння насельніцтва харчаваннем праз сталовыя, рэстараны, закусачныя.

харчавацца, ✂; незак.

1. Задавальняць патрэбу арганізма ў ежы; есці; карміцца.

   • Х. гароднінай.
   • Заяц харчуецца капустай.

2. Сталавацца дзе-н.

   • Х. ў сталовай.

|| наз. харчаванне, ✂.

харчаваць, ✂; незак.

Даваць, дастаўляць каму-н. ежу; карміць.

• Х. усю сям’ю.

|| наз. харчаванне, ✂.

харчавік, ✂, м.

Работнік харчовай прамысловасці.

харчблок, ✂, м. (афіц.).

Прадпрыемства грамадскага харчавання.

харчо, нескл., н.

Каўказская страва з бараніны з вострымі прыправамі.

харчэўня, ✂, ж. (уст.).

Сталовая, закусачная, шынок з таннымі і простымі стравамі.

харыст, ✂, м.

Спявак, артыст хору.

|| ж. харыстка, ✂.

харыус, ✂, м.

Прэснаводная рыба сямейства ласосяў.