Verbum

верхалаз, ✂, м.

1. Рабочы, спецыяліст па выкананню работ на вялікай вышыні.

2. Гарэза, свавольнік (разм.).

|| ж. верхалазка, ✂.

|| прым. верхалазны, ✂.

• Верхалазныя работы.

верхам, прысл.

Зверху, па версе.

• Агонь пайшоў в.

верхатура, ✂, ж. (разм.).

Высока размешчаная частка чаго-н.

• Сядзець на верхатуры.

верхні, ✂.

1. Які знаходзіцца, размешчаны на версе, вышэй за іншых.

   • В. слой.
   • Верхняя губа.

2. Блізкі да вытокаў.

   • Верхняе цячэнне.

3. Які надзяваецца зверху на што-н.

   • Верхняе адзенне.

4. Які адносіцца да вярхоў (у 8 знач.).

   • В. рэгістр.

верхня...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «верхне...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр. верхнядзвінскі, верхняволжскі.

верш, ✂, м.

1. Невялікі мастацкі твор, напісаны рытмізаванай мовай.

   • Зборнік вершаў.
   • Вершы Максіма Багдановіча.

2. Адзінка рытмічна арганізаванай мовы, вершаваны радок.

   • Памер верша.
   • Раман у вершах.

3. Рытмізаваная мова.

   • Гаварыць вершам.

○

• Белы верш — верш без рыфмы.

• Вольны верш — верш, які не мае рыфмы і характарызуецца няпэўнай колькасцю стоп у радку.

• Верш у прозе — невялікі эмацыянальна насычаны твор ў празаічнай форме.

|| прым. вершавы, ✂.

вершаваны, ✂.

Які мае адносіны да вершаў, вершаскладання, напісаны вершамі, не празаічны.

• Вершаваная форма.
• В. фельетон.

вершазнаўства, ✂, н.

Навука пра верш і вершаскладанне.

|| прым. вершазнаўчы, ✂.

вершаплёт, ✂, м. (разм. пагард.).

Дрэнны, бяздарны паэт.

|| ж. вершаплётка, ✂.

|| прым. вершаплёцкі, ✂.

вершаскладанне, ✂, н.

Будова вершаванай мовы.

• Сілабічнае в.