Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіоуыэя’
гдежзйклнпрстхцчшя

ве́зці​1, ✂; незак.

  1. Перамяшчаць каго-, што-н. пры дапамозе якіх-н. сродкаў руху.

    • В. пясок на тачцы.

  2. Адпраўляючыся ў паездку, мець пры сабе, з сабой.

    • В. дзяцей у вёску.
    • В. многа навін.

ве́зці​2, ✂; безас., ✂ (разм.).

Пра ўдачу ў чым-н. і шанцаваць.

  • Яму вязе ва ўсім.

|| зак. павезці, ✂ і падвезці, ✂.