Verbum

веча, ✂, н.

Народны сход у Старажытнай і Сярэдневяковай Русі і на Беларусі гараджан для вырашэння грамадскіх спраў, а таксама месца такога сходу.

|| прым. вечавы, ✂.

• В. звон.

вечар, ✂, м.

1. Час сутак ад канца дня да надыходу ночы.

   • Зімовы в.
   • Прыйшлі дамоў пад в.

2. Грамадскі вячэрні сход, прысвечаны якой-н. даце.

   • Урачысты в.
   • В. сустрэчы з ветэранамі.

|| памянш. вечарок, ✂.

|| прым. вячэрні, ✂.

• Вячэрняя школа.

вечарам, прысл.

У вячэрні час.

|| памянш. вечарком, ✂.

• В. забягу на хвіліну.

вечарынка, ✂, ж.

Вячэрняя гулянка з музыкай і танцамі.

• Пайсці на вечарынку.

вечарэць, ✂; безас.; незак.

Блізіцца к вечару, надыходзіць (пра вечар).

• Пачало в.
• Увосень рана вечарэе.

|| зак. звечарэць, ✂.

вечна, прысл.

1. Бясконца, спрадвеку; на працягу вякоў.

   • Матэрыя існуе в.
   • Жыць в. ў памяці народа.

2. Пастаянна, заўсёды.

   • Брат в. заняты.

вечназялёны, ✂.

Аб раслінах: круглы год з зялёным лісцем, ігліцай.

вечнасць, ✂, ж.

Працяг часу без пачатку і канца; вельмі доўгі час.

• Не бачыліся цэлую в. (вельмі працяглы час; разм.).
• Кануць у в. (бясследна знікнуць).

вечны, ✂.

1. Які існуе заўсёды, спрадвеку; які не перастае існаваць.

   • Вечная матэрыя.
   • Вечныя снягі.
   • Вечная слава героям.

2. Бестэрміновы.

   • Перадаць баявы сцяг на вечнае захаванне.

3. Які пастаянна паўтараецца.

   • Вечныя спрэчкі.

◊

• Заснуць вечным сном (кніжн.) — памерці.