Verbum

прызабыць, ✂; зак. (разм.).

Крыху забыць, не поўнасцю захаваць у памяці.

• Многае п.

прызапасіць, ✂; зак. (разм.).

Нарыхтаваць на выпадак патрэбы.

• П. грошай.

|| незак. прызапашваць, ✂.

прызба, ✂, ж.

Земляны невысокі насып уздоўж знадворных сцен хаты.

|| прым. прызбенны, ✂.

прызванне, ✂, н.

Унутраная цяга і здольнасць да якой-н. справы, прафесіі.

• П. да ваенна-марской справы.
• Настаўнік па прызванню.

прызвацца, ✂; зак. (разм.).

Пайсці ў армію па прызыву.

|| незак. прызывацца, ✂.

прызваць, ✂; зак.

Прыцягнуць для адбывання вайсковай службы.

• П. у армію.

|| незак. прызываць, ✂.

|| наз. прызыў, ✂.

прызвычаены, ✂.

1. Які стаў прывычкай, прывычны, звычайны.

   • П. рух.

2. Які прывык да чаго-н.

   • Прызвычаенае да цемнаты вока.

|| наз. прызвычаенасць, ✂.

прызвычаіцца, ✂; зак.

1. Прывыкнуць да чаго-н. як да звычайнага; звыкнуцца.

   • П. да новых умоў.
   • П. да цемры.

2. Набыць навык да чаго-н., прывучыцца рабіць што-н.

   • П. да цяжкай працы.

|| незак. прызвычайвацца, ✂.

прызвычаіць, ✂; зак.

Прывіць навык да чаго-н.

• П. змалку дзяцей да працы.

|| незак. прызвычайваць, ✂.

прыземлены, ✂.

Пазбаўлены ўзвышанага, незвычайнага, прыніжаны.

• П. быт.

|| наз. прыземленасць, ✂.