Verbum

чарціць, ✂; незак.

1. Праводзіць лінію, рысу.

   • Ч. лініі ў сшытку.
   • Ч. круг цыркулем.

2. Рабіць чарцёж чаго-н.

   • Ч. план дома.

|| зак. начарціць, ✂.

|| наз. чарчэнне, ✂.

чарцяня, ✂ і чарцянё, ✂, н.

1. Паводле забабонных уяўленняў: дзіцяня чорта; маленькі чорт.

2. перан. Пра гарэзлівае, свавольнае дзіця (разм.).

|| прым. чарцянячы, ✂.

чары, ✂.

1. Чарадзейства, чараўніцтва.

   • Яна ведала нейкія ч.

2. Прывабнасць, чароўнасць, абаянне.

   • Ім валодалі непазбыўныя ч.

чарэнь, ✂, ж.

1. Верхняя знешняя частка рускай печы, ляжанка.

   • Грэцца на чарэні.

2. Гарызантальная паверхня ўнутры рускай печы, под.

|| прым. чарэневы, ✂.

чарэшня, ✂, ж.

Пладова-ягаднае дрэва, падобнае на вішню, а таксама ягады яго.

|| прым. чарэшневы, ✂.

• Чарэшневая костачка.
• Чарэшневае варэнне.