Verbum

беркуцяня́ і беркуцянё, -ня́ці, мн. -ня́ты, -ня́т, н.

Птушаня беркута.

берэ́йтар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Аб’ездчык верхавых коней, а таксама спецыяліст, які вучыць верхавой яздзе.

|| прым. берэ́йтарскі, -ая, -ае.

берэ́т, -а, М -рэ́це, мн. -ы, -аў, м.

Круглая мяккая шапачка без казырка.

Мужчынскі б.

|| памянш. берэ́цік, -а, мн. -і, -аў, м.

бес... (гл. без...), прыстаўка.

Ужыв. замест «без...» перад глухімі зычнымі, напр.: бескарысны, бесклапотны, бестурботны.

бесказы́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

Шапка з цвёрдым аколышам без казырка.

Матросы ў белых бесказырках.

бескане́чнасць, -і, ж. (спец.).

Уяўная велічыня, большая за ўсякую зададзеную.

бескантро́льны, -ая, -ае.

Які нікім не кантралюецца.

Бескантрольная дзейнасць.

|| наз. бескантро́льнасць, -і, ж.

бесканфлі́ктны, -ая, -ае.

Пазбаўлены канфлікту (канфліктаў).

Бесканфліктная сітуацыя.

|| наз. бесканфлі́ктнасць, -і, ж.

бескары́слівы, -ая, -ае.

Які не звязаны з асабістай выгадай.

Б. чалавек.

Б. ўчынак.

|| наз. бескары́слівасць, -і, ж.

бескары́сны, -ая, -ае.

Які не прыносіць ніякай карысці; дарэмны.

Б. занятак.

|| наз. бескары́снасць, -і, ж.