Verbum

транс, -у, м.

Павышаная нервовая ўзбуджанасць, якая суправаджаецца стратай кантролю над сваімі ўчынкамі, а таксама форма псіхічнага расстройства, якая выяўляецца ў бессвядомых дзеяннях.

Упасці ў т.

транс...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:

1) які рухаецца, праходзіць цераз якую-н. прастору, напр.: трансарктычны, трансатлантычны;

2) размешчаны за межамі чаго-н., напр., трансальпійскі.

трансакія́нскі, -ая, -ае.

Звязаны з рухам цераз акіян.

Трансакіянская экспедыцыя.

трансаркты́чны, -ая, -ае.

Звязаны са зносінамі цераз арктычную вобласць.

Трансарктычная навігацыя.

трансатланты́чны, -ая, -ае.

Звязаны са зносінамі цераз Атлантычны акіян.

Т. пералёт.

трансгрэ́сія, -і, ж. (спец.).

Наступленне мора на сушу.

транс’еўрапе́йскі, -ая, -ае.

Які праходзіць цераз Еўропу, перасякае яе.

Транс’еўрапейская нафтавая магістраль.

транскантынента́льны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да сувязі кантынентаў, адбываецца паміж кантынентамі ці праходзіць праз увесь кантынент.

Т. рэйс.

Транскантынентальная ракета.

Транскантынентальная чыгунка.

транскрыбі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што (спец.).

Зрабіць (рабіць) транскрыпцыю, перадаць (перадаваць) транскрыпцыяй.

Т. тэкст.

|| наз. транскрыбі́раванне, -я, н.

транскры́пцыя, -і, ж. (спец.).

1. Дакладная перадача на пісьме ўсіх асаблівасцей жывой гаворкі літарамі алфавіта і некаторымі спецыяльнымі знакамі.

Фанетычная т.

2. Пераклад музычнага твора, напісанага для аднаго музычнага інструмента або голасу, для выканання другім інструментам або голасам.

|| прым. транскрыпцы́йны, -ая, -ае (да 1 знач.).