перагрэ́цца, -э́юся, -э́ешся, -э́ецца; зак.
1. Нагрэцца надта моцна.
Матор перагрэўся.
2. Знаходзячыся доўга пад сонечнымі прамянямі, у лазні і пад., нанесці гэтым сабе шкоду.
П. на сонцы.
|| незак. пераграва́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
|| наз. пераграва́нне, -я, н. і перагрэ́ў, -рэ́ву, м.
перагрэ́ць, -э́ю, -э́еш, -э́е; -э́ты; зак., што.
Нагрэць вельмі моцна.
П. паяльнік.
|| незак. пераграва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. пераграва́нне, -я, н. і перагрэ́ў, -рэ́ву, м.
П. металу.
П. матора.
перагу́квацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак., з кім.
Абменьвацца час ад часу воклічамі, словамі, гукамі, даючы знаць пра сябе.
П. ў лесе.
|| аднакр. перагукну́цца, -ну́ся, -не́шся, -не́цца; -нёмся, -няце́ся, -ну́цца; -ніся.
перагуля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; зак.
1. Прагуляць звыш меры, больш, чым патрэбна.
2. што. Згуляць паўторна.
П. партыю ў шахматы.
|| незак. перагу́льваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. перагу́льванне, -я, н. (да 2 знач.).
пе́рад¹, -у, М -дзе, мн. -ы́, -о́ў, м.
1. Пярэдняя частка чаго-н.
П. сукенкі.
2. Тое, што і перадок (у 1 знач.).
3. звычайна мн. Частка абутку, што ахоплівае верх ступні.
пе́рад², прыназ. з Т.
1. На невялікай адлегласці ад пярэдняга боку чаго-н., насупраць каго-, чаго-н.
П. хатай.
2. За некаторы час да чаго-н.
П. захадам сонца.
3. Служыць для ўказання асобы, з’явы, у адносінах да якіх робіцца што-н.
Не адступаць п. цяжкасцямі.
4. У параўнанні з кім-, чым-н.
Чаго варты гэты конь п. тым ламавіком.
перад..., прыстаўка.
1. Ужыв. пры ўтварэнні назоўнікаў і азначае: спераду чаго-н., напр.: перадгор’е, перадсэрдзе, перадгісторыя, перадумова.
2. Ужыв. пры ўтварэнні прыметнікаў і азначае: раней (у часе або прасторы) чаго-н., напр.: пераднавальнічны, перадпасяўны, перадынфарктны, пераднаціскны.
пе́рада, прыназ. з Т.
Тое, што і перад²; ужыв. ў спалучэнні «перада мной (мною)».
Ён чаргу займаў перада мной.
перадава́цца гл. перадацца.
перадава́ць гл. перадаць.