Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

рэ́тра.

1. нескл., н. Усё старадаўняе, што ўзнаўляе старое, мінулае.

Мода на р.

2. нязм. Стары, старадаўні, які ўзнаўляе старадаўнасць, даўніну.

Танцы ў стылі р.

Абсталяванне ў стылі р.

рэтрагра́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Праціўнік прагрэсу, рэакцыянер.

|| ж. рэтрагра́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак.

|| прым. рэтрагра́дскі, -ая, -ае.

рэтрагра́дны, -ая, -ае.

Рэакцыйны, адсталы.

Рэтраградныя погляды.

|| наз. рэтрагра́днасць, -і, ж.

рэтрансля́цыя, -і, ж.

Прыём і перадача радыё- або тэлевізійнай праграмы цераз прамежкавы пункт.

|| прым. рэтрансляцы́йны, -ая, -ае.

рэтраспекты́ва, -ы, ж. (кніжн.).

Погляд у мінулае, агляд таго, што было ў мінулым.

рэтраспекты́ўны, -ая, -ае (кніжн.).

Звернуты да мінулага, у рэтраспектыву.

Р. погляд.

Р. паказ фільмаў.

|| наз. рэтраспекты́ўнасць, -і, ж.

рэ́туш, -ы, ж.

Выпраўленне малюнка, адбітка на фатаграфічных негатывах і здымках, іх спецыяльная апрацоўка для паляпшэння пры друкаванні.

рэтушава́ць, -шу́ю, -шу́еш, -шу́е; -шу́й; -шава́ны; зак. і незак., што.

Апрацаваць (апрацоўваць) рэтушшу.

|| зак. таксама адрэтушава́ць, -шу́ю, -шу́еш, -шу́е; -шу́й; -шава́ны.

|| наз. рэтушава́нне, -я, н. і рэтушо́ўка, -і, ДМо́ўцы, ж.

рэтушо́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па рэтушаванні.

|| прым. рэтушо́рскі, -ая, -ае.

рэўка́м, -а, мн. -ы, -аў, м.

Скарачэнне: рэвалюцыйны камітэт — часовы надзвычайны орган савецкай улады ў час Грамадзянскай вайны і ваеннай інтэрвенцыі (1918—1920 гг.).

|| прым. рэўка́маўскі, -ая, -ае (разм.).