Verbum

расхлёбваць гл. расхляба́ць, расхлёбаць.

расхліста́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак. (разм.).

Тое, што і расхрыстацца.

|| незак. расхлі́ствацца, -аюся, -аешся, -аецца.

расхліста́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што (разм.).

Тое, што і расхрыстаць.

Р. грудзіну.

|| незак. расхлі́стваць, -аю, -аеш, -ае.

расхля́баны, -ая, -ае (разм.).

1. У якім аслаблі мацаванні; расхістаны.

Расхлябаныя дзверы.

2. перан. Пазбаўлены ўстойлівасці, цвёрдасці, віхлясты.

Расхлябаная паходка.

3. перан. Недысцыплінаваны, неарганізаваны (неадабр.).

Р. чалавек.

|| наз. расхля́банасць, -і, ж.

расхля́бацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -аецца; зак. (разм.).

Тое, што ірасхістацца (у 2 і 3 знач.).

|| незак. расхля́бвацца, -аецца.

расхля́баць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).

Расхістаць.

Р. балты.

|| незак. расхля́бваць, -аю, -аеш, -ае.

расхляба́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

1. Хлябаючы, з’есці ўсё.

Р. суп.

2. перан. Разблытаць, уладзіць што-н. заблытанае, непрыемнае (разм.).

|| незак. расхлёбваць, -аю, -аеш, -ае.

◊

Расхлёбваць кашу (разм.) — разблытваць якую-н. складаную справу.

расхля́бісты, -ая, -ае (разм.).

Гразкі, з калюжынамі (пра дарогу).

Расхлябістая дарога.

расхля́біца, -ы, ж. (разм.).

Гразь, бездараж.

Восень не бывае без расхлябіцы.

расхны́кацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. (разм.).

Пачаць плакаць, выказваючы незадаволенасць кім-, чым-н.

Ну, годзе вам, расхныкаліся.