Verbum

распіха́ць¹ гл. разапхнуць.

распіха́ць² гл. разапхаць.

распі́хваць¹ гл. разапхнуць.

распі́хваць² гл. разапхаць.

распі́ць, разап’ю́, разап’е́ш, разап’е́; разап’ём, разап’яце́, разап’ю́ць; распі́ў, -піла́, -ло́; распі́; распі́ты; зак., што (разм.).

Выпіць разам з кім-н.

Р. бутэльку каньяку.

|| незак. распіва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

распла́віцца гл. плавіцца.

распла́віць гл. плавіць.

распладзі́цца гл. пладзіцца.

распладзі́ць гл. пладзіць.

распла́кацца, -пла́чуся, -пла́чашся, -пла́чацца; -пла́чся; зак.

1. Пачаць моцна плакаць.

Дзіця расплакалася.

2. перан. Пачаць расчулена гаварыць, жаліцца, імкнучыся выклікаць спачуванне (разм.).

Ён умее так р., што расчуліць любога.