Verbum

шызагані́я

(ад гр. schizo = раздзяляю, расшчапляю + -ганія)

адна з форм бясполага размнажэння ў прасцейшых і некаторых водарасцях, пры якім адбываецца шматразовае дзяленне ядра.

шызафрэ́нік

(ад шызафрэнія)

хворы на шызафрэнію.

шызафрэні́я

(ад гр. schizo = раздзяляю, расшчапляю + phren = розум, думка)

псіхічнае захворванне, якое характарызуецца паступовым зніжэннем разумовай дзейнасці і парушэннем звязнасці псіхічных працэсаў.

шызацукраміцэ́ты

(ад гр. schizo = раздзяляю, расшчапляю + цукраміцэты)

сумчатыя грыбы сям. цукраміцэтавых, якія пашыраны пераважна ў тропіках; развіваюцца ў соках пладовых раслін.

шызо́нт

(ад гр. schizo = раздзяляю, расшчапляю)

стадыя падрыхтоўкі да шызаганіі ў некаторых прасцейшых.

шызо́трыкс

(н.-лац. Schizothrix)

ніткаватая сіне-зялёная водарасць сям. шызотрыксавых, якая пашырана на глебе, скалах і ў вадаёмах.

шыі́зм

(ад ар. ši’a = група прыхільнікаў)

напрамак у ісламе, які прымае каран, але не прызнае суну — мусульманскае свяшчэннае паданне, што дапаўняе палажэнні Карана.

шыі́т

(ад ар. ši’a = група прыхільнікаў)

паслядоўнік шыізму.

шык

(фр. chic)

паказная раскоша, франтаватасць, форс.

шыкава́ць

(польск. szykować, ад с.-в.-ням. schicken)

1) жыць з шыкам, фарсіць;

2) рыхтаваць, падрыхтоўваць.