Verbum

шыншы́ла

(ісп. chinchilla)

паўднёваамерыканскі грызун, падобны на вавёрку, які мае каштоўнае футра.

шыньён

(фр. chignon)

жаночая прычоска з сабраных на патыліцы валасоў, звычайна накладных.

шы́рма

(ням. Schirm)

1) перасоўная перагародка з драўляных створак або з абцягнутых тканінай ці паперай рам;

2) перан. усё, што служыць для прыкрыцця сапраўдных мэт, спраў.

шырстрэ́к

(англ. sheer-strake, ад sheer = крывізна борта + strake = пояс)

верхні пояс бартавой абшыўкі корпуса судна.

шыфанье́р

(фр. chiffonnier)

шафа для бялізны і дробных рэчаў.

шы́фер

(ням. Schiefer)

пліткі або лісты з шэрага гліністага сланцу для пакрыцця даху.

шыферве́йс

(ням. Schicfcrweiß, ад Schiefer = сланец + Weiß = белая фарба)

устарэлая назва свінцовага бяліла.

шыфо́н

(фр. chiffon = ануча)

тонкая баваўняная або шаўковая тканіна для жаночага адзення.

шыфр

(фр. chiffre, ад с.-лац. cifra < ар. sifr = нуль)

1) сістэма ўмоўных знакаў (лічбаў, літар і інш.) для сакрэтнага пісьма;

2) код, які выкарыстоўваецца пры механізаванай апрацоўцы дадзеных на лічыльна-перфарацыйных і электронна-вылічальных машынах;

3) бібліятэчны рэгістрацыйны знак на кнігах.

шыфрагра́ма

(ад шыфр + -грама)

шыфраваная тэлеграма, радыёграма, тэлефанаграма.