Verbum

цыстазі́ра

(н.-лац. cystoseira, ад гр. kystis = пузыр + seira = шнур)

марская бурая водарасць класа цыкласпоравых у выглядзе галіністага куста; пашырана пераважна ў Атлантычным і Індыйскім акіянах.

цыстазо́ід

(ад гр. kystis = пузыр + -оід)

паліпападобны прыдатак паліморфнай калоніі сіфанафор.

цыстаідэ́і

(н.-лац. cystoidea, ад гр. kystis = пузыр + лац. ideus = падобны на ...)

клас вымерлых марскіх жывёл тыпу ігласкурых, якія жылі ў ардовіку — дэвоне.

цысталгі́я

(ад гр. kystis = мачавы пузыр + algos = боль)

частае, хваравітае мочаспусканне пры адсутнасці аб’ектыўных прыкмет захворвання мачавога пузыра.

цыстапара́ты

(н.-лац. cystoporata)

атрад вымерлых галаротых імшанак, якія жылі ў ардовіку — пермі.

цыстаскапі́я

(ад гр. kysüs = пузыр + -скапія)

метад даследавання ўнутранай паверхні мачавога пузыра з дапамогай цыстаскопа.

цыстаско́п

(ад гр. kystis = пузыр + -скоп)

эндаскоп для агляду поласці мачавога пузыра.

цысто́пус

(н.-лац. cystopus)

ніжэйшы грыб сям. цыстопавых, які паразітуе найбольш на раслінах сям. складанакветных і крыжакветных.

цы́стра

(фр. cistre)

старадаўні шчыпковы музычны інструмент з корпусам грушападобнай формы і серпавіднай галоўкай, падобны да сучаснай мандаліны; у 19 ст. выцеснены гітарай.

цысты́н

(ад гр. kystis = пузыр)

амінакіслата, якая ўваходзіць у склад бялкоў жывёльнага і расліннага паходжання; паходзіць з цыстэіну.