Verbum

уро́метр

(ад ура- + -метр)

прыбор для вызначэння ўдзельнай вагі мачы.

уртыка́рыя

(ад лац. urtica = крапіва)

захворванне чалавека, звязанае з павышанай адчувальнасцю арганізма да некаторых харчовых прадуктаў, лекавых прэпаратаў, укусаў камароў і інш.; крапіўніца.

уру́к

(цюрк. ürük)

высушаныя з костачкамі дробныя абрыкосы.

урцэо́лус

(н.-лац. urceolus)

аднаклетачная водарасць сям. паранемавых, якая пашырана пераважна ў стаячых, слабапраточных, часта забалочаных вадаёмах.

уры́на

(лац. urina)

мача.

-урыя

(гр. uron = мача)

другая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з паняццем «мача».

урэа́за

(ад гр. uron = мача)

фермент, які каталізуе расшчапленне мачавіны на вуглякіслы газ і аміяк.

урэдаспо́ры

(ад лац. uredo = іржа + споры)

летнія споры іржаўных грыбоў, развіваюцца на злаках.

урэма́

(цюрк. urema)

паласа лісцевых лясоў, якая цягнецца ўздоўж ракі, што працякае праз лесастэпавую, стэпавую і паўпустынную зоны.

урэмі́я

(ад ура- + -эмія)

самаатручванне арганізма рэчывамі, якія затрымліваюцца ў ім пры хваробе нырак.