Verbum

та́ры

(груз. tari)

струнны шчыпковы музычны інструмент, пашыраны на Каўказе і ў Сярэд. Азіі; мае 11 струн.

тары́раваць

(ням. tarieren)

1) вызначаць вагу тары;

2) правяраць паказанні прыбораў па кантрольных прыборах.

тары́т

(ад торый)

мінерал класа сілікатаў чорнага, бурага, аранжавага колеру; руда торыю.

тары́ф

(фр. tarif, ад ар. ta’rif)

норма збораў, аплаты за што-н., напр. за перавоз пасажыраў, грузаў, паштовыя паслугі, карыстанне электраэнергіяй, газам і інш. (напр. чыгуначны т., таможны т.).

тарыфікава́ць

(ад тарыфікацыя)

праводзіць тарыфікацыю.

тарыфпса́цыя

(ад тарыф + -фікацыя)

вызначэнне тарыфу на аснове той або іншай класіфікацыі аб’ектаў падатковага аблажэння або аплаты (напр. т. работ, т. заработнай платы).

тарэадо́р

(ісп. toreador)

удзельнік бою быкоў (карыды); гл. таксама бандэрыльера, матадор, пікадор.

тарэ́ра

(ісп. torero)

тое, што і тарэадор.

тарэ́ўтыка

(гр. toreutikos = звязаны з разьбой, чаканкай)

майстэрства ручной рэльефнай апрацоўкі мастацкіх вырабаў з металу шляхам чаканкі, ціснення, аддзелкі літых вырабаў.

тасава́ць

(фр. tasser)

перамешваць ігральныя карты перад раздачай.