Verbum

тарта́р та́ртар

(гр. Tartaros)

падземнае царства мёртвых, пекла ў старажытнагрэчаскай міфалогіі.

тартары́ды

(н.-лац. tartarides)

атрад арахнідаў членістаногія жывёлы з падоўжаным целам даўжынёй 2—7 мм і верацёнападобным брушкам, пашыраныя ў тропіках; жывуць у глебе, пад камянямі.

тарту́ла

(н.-лац. tortula)

лістасцябловы мох сям. потыевых, які расце на добра асветленых, праграваемых субстратах (вапняках, пясках, саламяных і драўляных дахах, ствалах асобных дрэў).

тартэ́ла

(н.-лац. tortella)

лістасцябловы мох сям. трыхастомавых, які расце пераважна ў засушлівых абласцях, на раўнінах і ў гарах.

таруло́псіс

(н.-лац. torulopsis)

сумчаты грыб падкласа геміаскаміцэтаў, які развіваецца ў глебе, вадаёмах, на цукразмяшчальных субстратах.

тарха́н

(цюрк. tarchan)

1) феадал у цюркскіх народаў у сярэднія вякі;

2) зямля і маёмасць феадалаў Закаўказзя, Сярэд. Азіі, Казахскага, Астраханскага, Крымскага ханстваў, якая вызвалялася ад дзяржаўных падаткаў.

тарці́нка

(фр. tartine)

тонкая скібка хлеба, намазаная маслам, варэннем; маленькі бутэрброд.

тарцю́р

(фр. Tartufe = імя героя ў аднайменнай камедыі Ж. Б. Мальера)

перан. крывадушнік і ханжа.

таршо́н

(фр. torchon)

1) баваўняная тканіна з рэдкім перапляценнем нітак, звычайна клятчастая;

2) папера з шурпатай паверхняй, якая нагадвае перапляценне гэтай тканіны.

таршэ́р

(фр. torchere, ад torche = факел)

свяцільня на высокай падстаўцы, з абажурам, якая ставіцца на падлогу.