ліяфі́льнасць
(ад
здольнасць рэчываў інтэнсіўна ўзаемадзейнічаць з малекуламі вадкага асяроддзя, да якога гэтае рэчыва дакранаецца (
ліяфі́льнасць
(ад
здольнасць рэчываў інтэнсіўна ўзаемадзейнічаць з малекуламі вадкага асяроддзя, да якога гэтае рэчыва дакранаецца (
ліяфо́бнасць
(ад
здольнасць рэчываў вельмі слаба ўзаемадзейнічаць з малекуламі вадкага асяроддзя, да якога гэтае рэчыва дакранаецца (
ло́бзік
(
ручны інструмент для выпілоўвання ўзораў на фанеры або мяккім метале.
ло́бі
(
1) сістэма кантор, агенцтваў буйных банкаў і манаполій пры заканадаўчых органах некаторых краін, якія ўплываюць на заканадаўцаў і дзяржаўных чыноўнікаў з мэтай прыняцця або адхілення тых ці іншых законаў у інтарэсах гэтых банкаў і манаполій;
2) агенты такіх кантор і агенцтваў.
ло́вердэк
(
ніжняя палуба на судне.
-лог, -лаг
(
другая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае паняццям «той, хто займаецца навукай», «слова», «маўленне».
логанеўро́з
(ад
разлад моўнай функцыі чалавека, які наступае ў выніку неўратычнага стану асобы.
логапатало́гія
(ад
разлад маўлення.
ло́гас
(
духоўны першапачатак, сусветны розум, абсалютная ідэя ў ідэалістычнай філасофіі.
ло́гер
(
тое, што і дрыфтэр.