Verbum

лікападые́ла

(н.-лац. lycopodiella)

травяністая расліна сям. дзеразовых з паўзучымі сцёбламі, лінейна-шылападобным лісцем, пашыраная ў розных кліматычных зонах; на Беларусі трапляецца рэдка.

лікапо́дый

(н.-лац. lycopodium, ад гр. lykos = воўк + pus, podos = нага)

спелыя сухія споры дзеразы, а таксама жоўты парашок з іх, які выкарыстоўваецца ў медыцыне (у т.л. як дзіцячая прысыпка) і ў піратэхніцы.

ліква́цыя

(лац. liquatio = плаўленне)

1) раздзяленне аднароднай магматычнай масы пры пачатку яе астывання на дзве розныя па саставу вадкасці;

2) хімічная і структурная неаднароднасць сплаваў, металаў, якая ўзнікае пры іх крышталізацыі.

ліквідава́ць

(фр. liquider, ад с.-лац. liquidus = вольны ад даўгоў)

праводзіць ліквідацыю.

ліквіда́мбар

(ад лац. liquidus = вадкі, цякучы + амбра)

дрэва сям. гамамелідавых, пашыранае ў субтропіках; дае стыракс 2.

ліквіда́цыя

(фр. liquidation, ад с.-лац. liquidus = вольны ад даўгоў)

спыненне існавання, дзейнасці чаго-н. (напр. л. трэста).

лікві́дны

(с.-лац. liquidus = вольны ад даўгоў)

фін. які лёгка рэалізуецца, ператвараецца ў наяўныя грошы (напр. л-ыя сродкі).

лікві́дус

(лац. liquidus = вадкі; відавочны)

графічная выява (лінія, паверхня) залежнасці тэмператур пачатку раўнаважнай крышталізацыі раствораў або сплаваў ад іх хімічнага складу.

лікво́р

(лац. liquor = вадкасць)

вадкасць, вільгаць;

л. цэрэбраспінальны — спіннамазгавая вадкасць.

лікёр

(фр. liqueur)

салодкі моцны спіртны напітак з сумесі спірту, цукру, фруктовых або раслінных эсенцый.