Verbum

лафатры́хі

(ад гр. lophos = пучок + thriks, -ichos = валасы)

бактэрыі з пучком жгуцікаў на адным з канцоў клеткі.

лафафо́ра

(н.-лац. laphophora)

расліна сям. кактусавых з шарападобнымі сцёбламі без калючак і ружовымі, белымі або жоўтымі кветкамі, пашыраная на поўдні ЗША і ў Мексіцы.

лафе́т

(ням. Lafette, ад фр. l’affut)

станок, на якім умацоўваецца ствол гарматы для надання яму пэўнага становішча перад стрэлам, а таксама для перамяшчэння гарматы.

лафі́т

(фр. lafite)

сорт чырвонага вінаграднага віна.

лафо́зія

(н.-лац. lophozia)

пячоначны мох сям. лафозіевых, які расце ў лясах на гнілой драўніне, пясчанай або гліністай глебе, камянях.

лахнелу́ла

(н.-лац. lachnellula)

сумчаты грыб сям. гіяласцыфавых, які развіваецца на галінках і ігліцы хвойных дрэў.

лахне́я

(н.-лац. lachnea)

сумчаты грыб сям. пецыцавых, які развіваецца на глебе, рэштках драўніны ў лясах.

ла́хта

(фін. lahti)

мелкаводная марская бухта ў Фінскім заліве.

лацаро́ні

(іт. lazzaroni, ад ісп. lázaro = жабрак)

1) удзельнікі паўстання ў Паўн. Італіі супраць іспанскага панавання ў 17 ст.;

2) назва дэкласаваных элементаў у Італіі ў 18—19 ст.

лацма́йстар

(ад лоцыя + майстар)

службовая асоба, якая загадвае службай марской бяспекі, назірае за станам агараджальных знакаў на рэйдах і фарватэрах.