Verbum

контрпрапага́нда

(ад контр- + прапаганда)

сістэма ідэалагічных мер аператыўнага і доўгачасовага характару, накіраваная на прадухіленне і нейтралізацыю непажаданай прапаганды.

контррэвалю́цыя

(фр. contre-révolution)

барацьба скінутага сацыяльнай рэвалюцыяй класа за аднаўленне ранейшых парадкаў.

контррэвалюцыяне́р

(фр. contre-révolutionnaire)

удзельнік контррэвалюцыі.

контррэлье́ф

(ад контр- + рэльеф)

заглыбленая ў плоскасць выява; від рэльефу.

контррэфарма́цыя

(ад контр- + рэфармацыя)

рэлігійна-палітычны рух у Еўропе 16—17 ст. на чале з папствам, накіраваны супраць Рэфармацыі, за захаванне феадалізму і ўзмацненне каталіцызму.

контрты́тул

(ад контр- + тытул)

дадатковы тытул на левай старонцы развароту кнігі, што змяшчае выхадныя дадзеныя пераважна ў шматтомных або серыйных выданнях.

контрфо́рс

(фр. contre-force)

вертыкальны выступ, рабро ў сцяне, плаціне для павышэння яе ўстойлівасці.

контрша́нсы

(ад контр- + шансы)

сустрэчныя шансы на атрыманне перавагі ў шахматнай гульні.

ко́нтры

(фр. contre = супраць, ад лац. contra = супраць)

напружаныя адносіны, варожасць (напр. быць у контрах).

контрэска́рп

(фр. contrescarpe)

1) пярэдні (бліжэйшы да праціўніка) схіл знешняга рова ўмацавання (параўн. эскарп 1);

2) супрацьтанкавая перашкода ў выглядзе крутога зрэзу ўзгорка (берага ракі), звернутага ў бок тых, хто абараняецца (параўн. эскарп 2).