Kot m -(e)s
1) бруд, нечысто́ты; кал, памёт;
◊
j-n durch den ~ zíehen*, j-n in den ~ zíehen* [zérren, tréten*] змяша́ць каго́-н. з гра́ззю, утапта́ць каго́-н. у гразь
2) геал. шлам, глей
Kótangens m -, - матэм. ката́нгенс
Kotelétt n -s, -e і -s (адбіўна́я) катле́та
Kótflügel m -s - аўта гразеахо́ўнае крыло́
Koton [kɔ'tɔ˜:] m -s, -s баво́ўна
kótzen vi груб. ванітава́ць