Köpfchen n -s, -
1) гало́ўка;
◊
ein ~ sein [~ háben] разм. быць ке́млівым чалаве́кам
2) ша́пка (грыба)
köpfen
1. vt
1) абезгало́віць; абсяка́ць (верхавіны дрэў)
2) спарт. гуля́ць галаво́й
2. vi завя́звацца (пра капусту)
köpflings adv кулём, стрымгало́ў