Isolátor m -s, -tóren
1) эл. ізаля́тар; ізаляцы́йны матэрыя́л
2) мед. ізаля́тар
Isolíerband n -(e)s, -bänder эл. ізаляцы́йная сту́жка
isolíeren vt (gegen A) ізалява́ць (ад чаго-н.)
Isolíerhaft f - адзіно́чнае заключэ́нне
Isolíerkörper m -s, - эл. ізаля́тар
isolíert a ізалява́ны, адасо́блены, адарва́ны
Isolíertheit f -, -en ізалява́насць; адасабле́нне, аддзяле́нне; разлу́чанасць, раз’ядна́насць
Isolíerung f -, -en ізаля́цыя, адасо́бленасць
Isotóp n -s, -e хім. ізато́п;
radioaktíves ~ радыеакты́ўны ізато́п