davón, dávon adv
1) ад гэ́тага [таго́, яго́, яе́, іх];
was hábe ich ~ ? яка́я мне з гэ́тага кары́сць?
2) з гэ́тага [таго́, яго́, яе́, іх];
ich géhe ~ aus, dass… я зыхо́джу з таго́, што…
3) аб гэ́тым, аб тым [ім, ёй, іх];
nicht mehr ~! ні сло́ва больш аб гэ́тым!;
◊
er war auf und ~ яго́ і след прастыў
davón=
аддзял. дзеясл. прыстаўка, указвае на аддаленне: davóngehen* vi (s) ісці́ (прэч)
davónbleiben* vi (s) не браць [не прыма́ць] удзе́лу (у чым-н.), устры́млівацца (ад чаго-н.)
davónbringen* vt уратава́ць, вы́несці цэ́лым
davónkommen* vi (s)
1) уратава́цца, адбі́цца, адкара́скацца (ад каго-н., чаго-н.)
2) пазбы́цца (каго-н., чаго-н.)
davónlaufen* vi (s) пабе́гчы; уцячы́
davónmachen, sich уцяка́ць, разм. змыва́цца
davóntragen* vt
1) здабыва́ць (перамогу, узнагароду)
2) атры́мліваць, спазнава́ць
davór, dávor
1) пе́рад гэ́тым [тым, ім, ёю, і́мі]
2) ад гэ́тага [таго́, яго́, яе́, іх]
3) пераклад залежыць ад кіравання беларускага дзеяслова: hüte dich ~! сцеражы́ся гэ́тага