Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdefghiklmoöprtuüvz.
aädeioötuü

Bréchung f -, -en

1) лама́нне

2) лінгв. пераламле́нне

3) парушэ́нне

Brei m -(e)s, -e ка́ша; пюрэ́; ме́шанка;

◊

um etw. (A) wie die Kátze um den héißen ~ herúmgehen* не ве́даць, як падступі́цца (да чаго-н.);

víele Köche verdérben* den ~ у сямі́ ня́нек дзіця́ без но́са

bréiig a кашападо́бны

breit a шыро́кі; разле́глы;

zwei Méter ~ шырынёй два ме́тры;

◊

er hat éinen ~en Búckel разм. на яго́ мо́жна навалі́ць усё, што хо́чаш;

sich ~ máchen рассе́сціся; развалі́цца; (ёмка) уладкава́цца; разм. задзіра́ць нос уго́ру

Bréite f -, -n

1) шырыня́; абся́г

2) геагр. шырата́;

etw. (A) in die ~ zíehen* расця́гваць што-н.;

in die ~ géhen* шырэ́ць, таўсце́ць

bréiten

1. vt

1) пашыра́ць

2) разго́ртваць; рассціла́ць

2. ~, sich пашыра́цца

2) распаўсю́джвацца

Bréitengrad m -(e)s, -e геагр. гра́дус шыраты́

Bréitenkreis m -es, -e геагр. парале́ль

bréitschlagen* аддз. vt разм.

1) угавары́ць (каго-н.)

2) ашука́ць, абдуры́ць

bréitschultrig, bréitschulterig a плячы́сты