Stabilität f - усто́йлівасць, стабі́льнасць;
zur ~ gelángen набы́ць усто́йлівасць, стабілізава́цца
Stábreim m -(e)s, -e літ. алітэра́цыя
Stábsarzt m -(e)s, -ärzte ура́ч у ра́нгу капіта́на, капітан ме́дыка-саніта́рнай слу́жбы
Stábschef [-ʃεf] m -s, -s вайск. нача́льнік шта́ба
Stábsoffizier m -s, -e ста́ршы афіцэ́р; штаб-афіцэ́р; штабі́ст
Stábsquartier n -s, -e вайск. штаб-кватэ́ра, штаб; ста́ўка, месцазнахо́джанне [размяшчэ́нне] шта́ба
Stábwechsel m -s, - спарт. перада́ча эстафе́ты
Stáchel m -s, -n
1) джа́ла (пчалы)
2) шып, калю́чка;
j-m ein ~ im Áuge sein быць у каго́-н. як бяльмо́ на во́ку
3) во́стры жарт, з’е́длівасць;
éiner Sáche (D) den ~ néhmen* абясшко́дзіць што-н.;
◊
wíder den ~ löcken [lécken] супраціўля́цца (чаму-н.); пратэстава́ць (супраць чаго-н.)
Stáchelbeere f -, -n бат. агрэ́ст (ягады)