Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdefghiklmoöprtuüvz.
aäeioöuüz.

Blei I n -(e)s

1) свіне́ц, во́лава

2) -(e)s, -e тэх. адве́с, лот;

◊

zu ~ und Púlver verúrteilen прыгавары́ць да расстрэ́лу

Blei II m -(e)s, -e заал. лешч

Bléibe f -, -n прыста́нак, прыту́лак

bléiben* vi (s)

1) застава́цца; знахо́дзіцца;

am Lében ~ застава́цца жывы́м

2) застава́цца (кім-н.);

er bleibt mein Freund ён застае́цца маі́м ся́брам;

er bleibt sich ímmer gleich ён заўсёды ве́рны сабе́

3) (bei D) застава́цца (пры чым-н.);

bei séiner Méinung ~ застава́цца пры сваёй ду́мцы;

bei der Sáche ~ не адхіля́цца ад тэ́мы;

ich bléibe dabéi я насто́йваю на гэ́тым;

es bleibt dabéi! так вы́рашана!, так таму́ і быць!;

wo bleibt er? дзе гэ́та ён (цяга́ецца)?;

bléibe rúhig! будзь спако́йны!;

in Kontákt ~ захо́ўваць канта́кт;

~ lássen* vt пакіда́ць, не чапа́ць;

er sóllte das ~ lássen ён не паві́нен быў гэ́тага рабі́ць

bléibend a праця́глы, до́ўгі; трыва́лы

bleich a бле́дны, спалатне́лы, бяско́лерны

Bléiche f -, -n

1) бле́днасць

2) бяле́нне

bléichen

1. vt бялі́ць

2.* vi (s) бля́кнуць, ліня́ць (пра фарбы)

Bléichsucht f - мед. малакро́ўе, анемі́я

bléiern a свінцо́вы