Stein m -(e)s, -e
1) ка́мень;
◊
mir fiel ein ~ vom Hérzen у мяне́ бы́ццам гара́ з плячэ́й звалі́лася;
j-m ~e in den Weg légen [róllen] рабі́ць каму́-н. перашко́ды
2) ко́стачка (у пладах)
3) шахм. фігу́ра; ша́шка;
der ~ der Wéisen філасо́фскі ка́мень;
◊
bei j-m éinen ~ im Brett háben мець до́брую рэпута́цыю ў каго́-н.;
~ und Bein schwören кля́сціся ўсі́м на све́це, кля́сціся і бажы́цца;
es friert heute ~ und Bein разм. сёння траску́чы маро́з
Stéinadler m -s, - заал. бе́ркут
stéinalt a старажы́тны, на́дта стары́
Stéinbock m -(e)s, -böcke
1) заал. го́рны казёл
2) астр. Казяро́г
Stéinbrech m -s, -e бат. каменяло́мнік
Stéinbruch m -(e)s, -brüche каменяло́мня
Stéinbutt m -(e)s, -e ка́мбала
Stéindruck m -s, -e літагра́фія
Stéinfrucht f -, -früchte ко́стачкавы плод