Verbum

steif

1. a

1) жо́рсткі, цвёрды

2) тугі́; густы́;

ein ~er Brei густа́я ка́ша

3) накрухма́лены (каўнерык)

4) скарчане́лы, аняме́лы

5) мо́цны (пра вецер, мускулы)

6) чапуры́сты, ва́жны, надзьму́ты

2. adv:

j-n ~ ánsehen* глядзе́ць на каго́-н. у во́чы;

den Nácken ~ trágen* заганары́цца, стаць чапуры́стым;

etw. ~ und fest beháupten катэгары́чна сцвярджа́ць што-н.;

die Óhren ~ hálten* трыма́ць ву́ха во́стра;

den Nácken ~ hálten* не саступа́ць

Stéife f -

1) каля́насць, цвёрдасць; нерухо́масць

2) крухма́л

3) буд. -, -n падпо́ра

4) -, -n тэх. пракле́йка

stéifen vt

1) (на)крухма́ліць

2) надава́ць цвёрдасць (чаму-н.)

Stéifheit f -, -en

1) ту́гасць, наця́гнутасць

2) адзеравяне́ласць; перан. здранцве́ласць; аняме́ласць (членаў)

3) наця́гнутасць, чапуры́стасць

Steig m -(e)s, -e

1) сце́жка

2) мо́сцік (на караблі)

Stéigbügel m -s, - стрэ́мя;

j-m den ~ hálten* перан. дапамага́ць каму́-н.

Stéige f -, -n стро́мая сце́жка

Stéigeisen n -s, - тэх. (манцёрскія) ко́шкі

stéigen* vi (s)

1) падыма́цца;

der Nébel stieg падняўся тума́н;

das Barométer steigt баро́метр падыма́ецца;

die Préise ~ цэ́ны падыма́юцца

2) прыбыва́ць, падыма́цца (аб вадзе)

3) расці́, павялі́чвацца (пра славу і г.д.)

4) ступі́ць (на што-н.); выса́джвацца, схо́дзіць (на бераг); садзі́цца (на каня, у трамвай, цягнік і да т.п.); ула́зіць (у акно); ле́зці (на дрэва); перала́зіць (цераз плот і г.д.);

mórgen stéige ich ins Exámen за́ўтра я іду́ здава́ць экза́мен

Stéiger m -s, - го́рны ма́йстар, шта́йгер