Verbum

áufschlagen*

1. vt

1) падыма́ць (вочы); зака́сваць (рукавы)

2) разбіва́ць (лагер)

3) падыма́ць (цану)

4) расчыня́ць; раскрыва́ць (кнігу)

5) разбіва́ць, раско́лваць

2. vi (s)

1) выбіва́цца ўве́рх (пра полымя)

2) вы́цяцца (пры падзенні)

3) падыма́цца, падвыша́цца (аб цане)

áufschließen*

1. vt

1) адчыня́ць

2) тлума́чыць

3) геал. разве́дваць

2. ~, sich

1) распуска́цца; раскрыва́цца;

sein Herz schloss sich mir auf мне раскры́лася яго́ душа́

2) змыка́цца;

die Réihen schlóssen sich fest auf рады́ самкну́ліся

áufschlitzen vt распо́рваць, разраза́ць

Áufschluss m -es, -schlüsse

1) (рас)тлумачэ́нне

2) геал. разве́дка

áufschlussreich a паказа́льны, павуча́льны

áufschmelzen

1.* vi (s) растапля́цца, распуска́цца

2. vt растапля́ць; расплаўля́ць

áufschmieren vt нама́зваць

áufschnallen vt

1) прымацо́ўваць спра́жкай [рэ́менем]

2) расшпі́льваць спра́жку [рэ́мень]

áufschnappen

1. vt лаві́ць (на ляту); перан. перайма́ць

2. vi (рапто́ўна) расчыні́цца

áufschneiden*

1. vt разраза́ць; нараза́ць

2. vi хвалі́цца, ілга́ць, хлусі́ць