féig, féige
1. a баязлі́вы, маладу́шны;
éine ~e Mémme разм. баязлі́вец
2. adv баязлі́ва, маладу́шна
Féigbohne f -, -n бат. лу́бін
Féige f -, -n
1) інжы́р, смо́ква, фі́га
2) груб. фі́га, ду́ля, ку́кіш;
j-m éine ~ zéigen [wéisen*] паказа́ць каму́-н. фі́гу [ду́лю]
Féigenbaum m -(e)s, -bäume бат.:
geméiner ~ фі́кус, інжы́р, смако́ўніца (звыча́йная)
Féigheit f - баязлі́васць, маладу́шнасць
Féigling m -s, -e баязлі́вец, палахлі́вец
feil a прада́жны; які́ прадае́цца;
éine ~e Séele прада́жная душа́
Féilbank f -, -bänke варшта́т; ціскі́
féilbieten* vt аддз. прапано́ўваць [выстаўля́ць] на про́даж