Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

aufgrnd [auf Grund] (G, von D) prp на падста́ве

ufguss m -es, -güsse насто́йка, зава́рка

ufhaben* vt

1) мець на сабе́;

den Hut ~ быць у капелюшы́

2) мець (што-н.) адчы́неным [расшпі́леным]

3) мець зада́нне;

er hat viel auf яму́ мно́га зада́дзена

ufhacken vt

1) падко́пваць, рыхлі́ць (матыкай)

2) рассяка́ць

ufhaken vt

1) ве́шаць на кручо́к

2) расшпі́льваць гаплі́к

ufhalsen vt (j-m) разм. навя́зваць (каму-н. што-н.); узва́льваць (на каго-н. што-н.)

ufhalten*

1. vt

1) затры́мліваць, спыня́ць; арыштава́ць

2) трыма́ць адчы́неным;

die ugen ~ не закрыва́ць вачэ́й

2. ~, sich

1) затры́млівацца;

sich unterwgs ~ спыні́цца [затрыма́цца] на шляху́

2) (bei D) затрыма́цца (на чым-н.);

sich im Frien ~ быць на паве́тры

ufhängen

1. vt ве́шаць; (па)разве́шваць

2. ~, sich паве́сіцца

ufhänger m -s, -

1) ве́шалка (у вопратцы)

2) наго́да, падста́ва (для напісання газетнага артыкула)

ufhäufen vt

1) зграба́ць, зва́льваць (у кучу); нагрува́шчваць

2) збіра́ць, нако́пліваць