Stútzen m -s, -
1) ге́тра, гама́ш
2) тэх. шту́цэр, па́трубак
Stútzer m -s, - франт, фарсу́н;
den ~ máchen франці́ць, фарсі́ць
stútzerhaft a франтаўскі́
stútzig a здзі́ўлены, збянтэ́жаны;
~ máchen бянтэ́жыць;
das macht mich ~ гэ́та мяне́ здзіўля́е