Kíppe
1) край, кант, вастрыё;
auf der ~ sein быць няўсто́йлівым; быць у небяспе́цы
2)
3)
4) пад’ём разгі́бам (гімнастыка)
5) арэ́лі
Kíppe
1) край, кант, вастрыё;
auf der ~ sein быць няўсто́йлівым; быць у небяспе́цы
2)
3)
4) пад’ём разгі́бам (гімнастыка)
5) арэ́лі
kíppelig
kíppeln
kíppen
1.
2.
1) пераку́львацца
2)
3) падыма́цца разгі́бам (гімнастыка)
Kípper
1) самазва́л
2) пераку́льнік
Kíppfenster
Kíppkarren
kípplig
Kípplore
Kírche
~ hálten
zur ~ läuten звані́ць на абе́дню [ю́трань, вячэ́рню]