Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

вы́пагадзіцца разм. sich áufheitern, sich áufklären

вы́пад м.

1. спарт. Áusfall m -(e)s, -fälle;

2. перан. (böswilliger) Ángriff m -(e)s, -e, Áusfall m -(e)s, -fälle

вы́падак м.

1. Fall m -(e)s, Fälle; Vórfall m, Begébenheit f -, -en; Geschéhnis n -ses, -se, Vórkommnis n -ses, -se (здарэнне); Zwíschenfall m (інцыдэнт);

няшча́сны вы́падак Únglücksfall m, Únfall m;

спрэ́чны вы́падак Stréitfall m;

выклю́чны [надзвыча́йны] вы́падак Áusnahmefall m, Sónderfall m;

2. (зручны момант) Gelégenheit f , -en;

карыста́цца вы́падкам éine Gelégenheit nútzen;

пры вы́падку bei Gelégenheit, gelégentlich;

3. (выпадковасць) Zúfall m -s, -fälle;

у вы́падку (чаго-н.) im Fálle (G);

у вы́падку калі́… im Fall, dass…;

у гэ́тым вы́падку gegébenenfalls; im vórliegenden Fall;

на ўся́(ля́)кі вы́падак auf [für] jeden Fall, auf álle Fälle;

ні ў які́м вы́падку kéinesfalls, auf kéinen Fall;

у кра́йнім вы́падку nótfalls, im äußersten Fall, im Nótfall;

у адваро́тным вы́падку ánder(e)nfalls, im entgégengesetzten Fall, sonst, ansónsten

выпада́ць

1. (вывальвацца) (her)áusfallen* vi (s); heráusgleiten* vi (s); entgléiten* vi (s) (з чаго-н. D) (выслізнуць);

2. метэар. (пра ападкі) fállen* vi (s);

3. хім. áusscheiden* vi (s);

4. (на долю) zúfallen* vi (s); zutéil wérden (пра шчасце, гонар);

5. (здарацца) sein* vi (s)

выпадзе́нне н.

1. (валасоў, зубоў і г. д.) Áusfallen n -s;

выпадзе́нне валасо́ў Háarausfall m -(e)s;

2.:

выпадзе́нне сне́гу Schnéefall! m -s, -fälle

вы́падкам, выпадко́ва прысл. zúfällig, zúfälligerweise, durch Zúfall

выпадко́васць ж.

1. Zúfälligkeit f -;

2. (падзея) Zúfall m -s, -fälle

выпадко́вы zúfällig, Zúfalls-; gelégentlich; Gelégenheits-;

выпадко́вая сустрэ́ча éine zúfällige Begégnung;

выпадко́вы заро́бак Gelégenheitsverdíenst m -(e)s, -e

вы́паіць

1. (пра жывёл) mit Milch [mit der Flásche] áufziehen*;

2. (пра людзей):

вы́паіць і вы́карміць erzíehen* vt, gróßziehen* аддз. vt

выпа́йваць тэх. (aus)löten vt