вібрава́ць, вібры́раваць vibríeren [vi-] vi, schwíngen* vt; тэх. fláttern vi
вібра́тар м. фіз. Vibrátor [vi-] m -s, -tóren; тэх. Rüttler m -s, -
вібра́цыя ж. муз., фіз. Vibratión [vi-] f -, -en, Schwíngung f -, -en; тэх. Fláttern n -s
вібрыён м. біял. Vibrio [´vi:-] m -, -ónen
віва́т! выкл. brávo [-vo] !
вігва́м м. Wígwam m -s, -
відI м. (пейзаж) Lándschaft f -, -en; Áussicht f -, -en (перспектыва); Ánsicht f -, -en (малюнак, здымак) агу́льны від Gesámtansicht f -;
від зве́рху Dráufsicht f -;
від зза́ду Rückansicht f -;
від збо́ку Séitenansicht f -;
вы́пусціць з віду áußer Асht lássen*;
паста́віць каму-н на від j-m éinen Verwéis ertéilen
відII м. (род, гатунак, разнавіднасць) Art f -, -еn (тс. біял.); Gáttung f -, -en;
пахо́джанне відаў біял. Entstéhung der Árten;
від дзе́йна сці [заня́ткаў] Berúfsbild n -(e)s, -er;
від спо́рту Spórtart f
відаво́чна пабочн. сл. wáhrscheinlich, áugenscheinlich, óffenbar
відаво́чнасць ж. Óffensichtlichkeit f -