выпада́ць

1. (вывальвацца) (her)áusfallen* vi (s); heráusgleiten* vi (s); entgléiten* vi (s) (з чаго-н. D) (выслізнуць);

2. метэар. (пра ападкі) fállen* vi (s);

3. хім. áusscheiden* vi (s);

4. (на долю) zúfallen* vi (s); zutéil wérden (пра шчасце, гонар);

5. (здарацца) sein* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)