вы́цадзіць
1. durchséihen
2. (наліваць) (áb)zápfen
вы́цадзіць
1. durchséihen
2. (наліваць) (áb)zápfen
вы́цверазіць ernüchtern
вы́цвілы áusgeblichen, verblíchen
вы́цвісці, выцвіта́ць áusbleichen
выцвярэ́знік
вы́целіцца, выцяля́цца (áb)kálben
вы́цепліць héizen
вы́цераб
вы́церабіць
вы́церпець
1. (вытрываць) áushalten
2. (сцярпець) an sich (
вы́церпець кры́ўду éine Kränkung über sich (