наско́ра прысл. разм. гл. наспех
наско́чыць
1. ánrennen* vt, vi (s) (на што-н. gégen A); ánspringen* vt, sich wérfen* (auf A); ánstoßen* vi (s) (an A);
наско́чыць на мель auf éine Sándbank [Úntiefe] láufen*;
2. (нечакана сустрэць) stóßen* vi (s) (на каго-н. auf A.);
3. разм. (накінуцца) hérziehen* vt; hérfallen* vt (на каго-н. über A);
наско́чыць на каго-н. з папро́камі j-n mit Vórwürfen überschütten
наскро́зь прысл. durch und durch; völlig;
прамо́кнуць наскро́зь durch und durch nass wérden; bis auf die Haut durchnässt wérden;
ве́даць каго-н. наскро́зь j-n durch und durch kénnen*;
ба́чыць каго-н. наскро́зь j-n durchscháuen
наскрэ́бці
1. zusámmenkratzen vt, zusámmenscharen vt;
2. (начысціць) scháben vt;
3. перан. разм. (з цяжкасцю сабраць) zusámmenkratzen* vt
наслае́нне н.
1. геал. Schíchtung f -, -en, Áuflagerung f -, -en;
2. перан. Überlágerung f -, -en, Schicht f -, -en
наслаі́цца sich áufschichten; геал. sich áblagern
насланнё н. разм. Míssgeschick n -(e)s, -e, Pláge f -, -n, Kreuz n -es, -e
насла́цьI разм.
1. etw. in Ménge zúschicken [zúsenden*];
2. (напусціць бяды і г. д.) (vom Hímmel) herábschicken vt, etw. über j-n ergéhen lássen*
насла́цьII гл. насцяліць
насле́даванне н.
1. разм. юрыд. Érbfolge f -; Náchfolge f;
2. (імітаванне) Náchahmung f -, -en