Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а д е ё і к л о у ы ь э ю я .

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э я -

народнагаспада́рчы эк. vólkswirtschaftlich, Vólkswirtschafts-

наро́днасць ж.

1. (народ) Völkerschaft f -, -en, Nationalität f -, -en;

2. (нацыянальная самабытнасць) Vólkstümlichkeit f -, Vólksverbundenheit f -

наро́дніцтва н. гіст. Naródnikibewegung f -; Bewégung der Naródniki [der Vólkstümler]

наро́дны

1. Volks-; vólkseigen;

наро́дная гаспада́рка Vólkswirtschaft f -;

наро́дны суд Vólksgericht n -(e)s, -e;

наро́дная тво́рчасць Vólksschaffen n -s; Vólkskunst f -;

наро́дны наста́ўнік Vólksschullehrer m -s, -;

наро́дная пе́сня Vólkslied n -(e)s, -er;

наро́дная адука́цыя Vólksbildung f -;

наро́дны фронт Vólksfront f -;

2. (блізкі да народу) vólkstümlich;

наро́днае маста́цтва vólkstümliche [vólksnahe] Kunst

наро́кам прысл. разм.

1. (з намерам) ábsichtlich, mit Ábsicht;

2. (спецыяльна) éxtra, speziéll;

3. (жартам) zum Spaß;

◊

як наро́кам wie áusgerechnet

наро́ст гл. нарасць

наро́схрыст прысл. разм. áufgeknöpft; óffen;

ён но́сіць фу́тру наро́схрыст er trägt den Pelz óffen [nicht zúgeknöpft];

◊

у яго́ душа́ наро́схрыст er ist ein óffener [áufgeschlossener] Mensch

наро́ўні прысл.

1. (з кім-н.) gleich; ébenso wie, gléichwie;

2. (з чым-н.) in gléicher Höhe; auf gléichem Niveau [-´vo:]; auf gléicher Basis

наро́шчваць

1. гл. нарасціць;

2. (узмацняць) stéigern vt; (ver)stärken vt

нарсу́д м. Vólksgericht n -(e)s, -e (verkürzte Benennung des Gerichts in der ehemaligen UdSSR)