Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

дастасава́цца sich ánpassen (D); sich gewöhnen (да чаго-н. an A)

дастасава́ць (да чаго-н.) ánwenden* vt (mit A); verwénden* vt (zu D, für A); ánpassen vt (an A); in Éinklang bríngen* (mit D)

даста́так

1. (заможнасць) Wóhlstand m -(e)s;

ён чалаве́к з даста́ткам er hat ein gutes Áuskommen;

жыць у даста́тку im Wóhlstand lében;

2. (прыбыткі, матэрыяльныя сродкі) Vermögen n -s, -; Éinkommen n -s, -

дастатко́ва прысл.

1. (у патрэбнай меры) genügend; genúg; zur Genüge; hínlänglich, zúlänglich, áusreichend;

у нас дастатко́ва вучэ́бных дапамо́жнікаў wir háben genügend Léhrmittel;

гэ́тага дастатко́ва das genügt; das reicht;

дастатко́ва сказа́ць es genügt zu ságen;

больш чым дастатко́ва mehr als genúg;

гэ́тага было́ б дастатко́ва, каб… das hätte geréicht, um…;

дастатко́ва было́ аднаго́ сло́ва ein Wort war genúg, es bedúrfte nur éines Wórtes;

2. у знач. вык es reicht; es genügt; genúg;

вам дастатко́ва то́лькі прапанава́ць Sie bráuchen nur vórzuschlagen

дастатко́васць ж.

1. (забяспечанасць) Wóhlstand m -(e)s, (hinlängliches) Áuskommen n -s;

2. (уласцівасць дастатковага) Stíchhaltigkeit f -, Überzéugungskraft f -;

дастатко́васць до́вадаў Stíchhaltigkeit der Bewéise [Arguménte]

дастатко́вы

1. (у патрэбнай колькасці) genügend, áusreichend; hínlänglich; hínreichend; zúlänglich; den Ánforderungen [Bedíngungen] genügend;

2. (матэрыяльна забяспечаны) wóhlhabend; begütert;

3. (абгрунтаваны, важкі) überzéugend; wíchtig; schwérwiegend

даста́ўка ж. Zústellung f -, -en, Líeferung f -, -en; Ánlieferung f; Áuslieferung f; Überbríngung f -, -en; Zústelldienst m -es, -e (служба дастаўкі);

даста́ўка гру́зу Líeferung der Last, Fráchtzustellung f;

даста́ўка на дом Líeferung ins Haus;

даста́ўка пі́сьмаў Bríefzustellung f; Áustragen der Bríefe;

апла́чваць даста́ўку Ánlieferung bezáhlen;

затры́мліваць даста́ўку Ánlieferung verzögern

даста́ўлены zúgestellt áusgeliefert; ántransportiert; gebrácht

даста́ўшчык м. камерц. Lieferánt m -en, -en, Zústeller m -s, -; Überbrínger m -s, -

даста́цца

1. (зрабіцца ўласнасцю) zutéil wérden; zúkommen* vi (s);

2. (пры размеркаванні) zúfallen vi (s);

яму́ даста́ўся гало́ўны вы́йгрыш ihm ist der Háuptgewinn zúgefallen;

3. (нацярпецца) безас. übel ergéhen*; Stráfe [Schélte] ábbekommen*; gerügt wérden;

◊

яму́ до́бра даста́лася разм. er hat gründlich was ábbekommen [was aufs Dach bekómmen]; man hat ihm órdentlich den Kopf gewáschen;

яму́ даста́нецца ад жо́нкі séine Frau wird ihm schon den Kopf wáschen