Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

абляпі́ць

1. (прыліпнуць) háften vt (што-н. an D);

2. (абклеіць) beklében vt;

3. разм. (акружыць) umríngen vt, dicht umdrängen (роем)

аблясе́нне н. Bewáldung f -; Áufforstung f -;

аблясе́нне пяско́ў Bewáldung von Sándböden

аблясі́ць mit Wald bepflánzen, áufforsten vt

абляты́ў м. грам. Áblativ m -s, -e, Ablatívus [-vʊs] m -, -ve

абля́ўт м. грам. Áblaut m -(e)s, -e

абляце́лы разм. (апалы – пра лісце і г. д.) ábgefallen

абляце́ць

1. гл. аблётаць, аблятаць 1, 2.;

2. (апасці, абсыпацца – пра лісце і г. д.) ábfallen* vi (s), herábfallen* vi (s);

3. (хутка распаўсюдзіцца) durchflíegen* vt, durchláufen* vt; von Mund zu Mund géhen*; sich wie ein Láuffeuer áusbreiten;

абляце́ць прэ́су durch die Présse gehen*; durch alle Zéitungen gehen*

абл.- (абласны) Gebiets-

абма́заны (забруджаны) beschmíert, éingeschmiert, bestríchen

абма́заць, абма́зваць

1. éinschmieren vt; bestréichen* vt; éinfetten vt (тлушчам); éinsalben vt (маззю);

2. (забрудзіць) beschmíeren vt