Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

назначэ́нне н. разм.

1. (вызначэнне) Bestímmung -, -en, Féstsetzung f -, -en;

назначэ́нне тэ́рміну die Féstsetzung des Termíns;

назначэ́нне вы́бараў die Áusschreibung [die Ánsetzung] der Wáhlen;

2. (на пасаду) Ernénnung f -, -en, Bestímmung f -, -en, Nominíerung f -, -en; Berúfung f -;

3. (прадпісанне доктара) Vórschrift -, -en, Verórdnung f -, -en;

4. (мэта прызначэння) Bestímmung f -, -en, Zweck m -(e)s, -e; гл. прызначэнне

назо́йліва прысл. áufdringlich

назо́йлівасць ж. Áufdringlichkeit f -, Zúdringlichkeit f -

назо́йлівы áufdringlich, zúdringlich

назо́ла ж. разм.

1. Lästigkeit f -, Zúdringlichkeit -;

2. м., ж. (пра чалавека) éiner [éine], der [die] sehr áufdringlich [zúdringlich] ist

назо́ўнік м.

1. грам. Súbstantiv n -s, -e;

2. матэм. Nénner m -s, -;

прыве́сці да агу́льнага назо́ўніка auf éinen geméinsamen Nénner bríngen*

назо́ўны:

назо́ўны склон грам. Nóminativ m -s, -e, Wérfall m -s, -fälle, érster Fall

назубо́к прысл. разм. áuswendig;

знаць што-н. назубо́к etw. aus dem Éfféff kénnen*; etw. im kléinen Fínger háben

назусі́м прысл. разм. für ímmer

называ́цца

1. héißen* vi; sich nénnen* (толькі пра чалавека);

2. зал. стан genánnt [benánnt] wérden