Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

даве́р м., даве́р’е н. Vertráuen n -s (auf A, in A, zu D – да каго-н.), Zútrauen n -s (zu D – да каго-н.);

вы́казаць даве́р sein Vertráuen áussprechen*;

карыста́цца даве́рам Vertráuen geníeßen*;

пазбаўля́ць каго-н даве́ру j-m das Vertráuen entzíehen*;

выка́зваць каму-н даве́р j-m Vertráuen entgégenbringen* [schénken];

стра́ціць даве́р (das) Vertráuen éinbüßen, in Mísskredit kómmen*;

я стра́ціў уся́кі даве́р да яго́ ich habe álles Zútrauen zu ihm verloren;

во́тум даве́ру Vertráuensvotum [-vo-] n -s

даве́ранасць ж. юрыд. (пісьмовая) Vóllmacht f -, -en; Prokúra f -, -ren;

вы́даць даве́ранасць éine Vóllmacht [éinen Vertráuensbeweis] áustellen;

даве́ранасць на вядзе́нне спраў Verhándlungsvollmacht f;

даве́ранасць на атрыма́нне гро́шай Vóllmacht für den Géldempfang;

по́ўная [агу́льная, генера́льная] даве́ранасць Blánkovollmacht f -;

дзе́йнічаць па даве́ранасці laut Vóllmacht hándeln

даве́раны

1. (надзелены даверам) bevóllmächtigt;

даве́раная асо́ба Vertráuensperson f -, -en;

2. (які дзейнічае на даручэнне) Bevóllmächtigte (sub) m -n, -n; Prokuríst m -en, -en (на прадпрыемстве)

даве́рліва прысл.;

даве́рлівасць ж. Vertráuensseligkeit f -; Léichtgläubigkeit f -; Gútgläubigkeit f -

даве́рлівы

1. (які лёгка верыць у шчырасць) léichtgläubig; gútgläubig;

2. (заснаваны на даверы) vertráuensvoll; vertráuensselig

даве́рнік м. юрыд. Vóllmachtgeber m -s, -; Áuftraggeber m -s, -, Mandánt m -en, -en

даве́рху прысл. bis óben (hin); bis zum Ránd; voll;

насы́паць ко́шык даве́рху den Korb (bis zum Rand) voll schütten [füllen]

даве́ршаны volléndet; beéndet; ábgeschlossen; gekrönt

даве́ршваць vollénden vt; beénden vt, zum Ábschluss bríngen*; krönen vt