Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а д е ё і к л о у ы ь э ю я .

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э я -

нада́нне н. Verléihen n -s, Zú¦erkennen n -s; гл. надаваць II

надара́цца гл. надарыцца

надарва́цца

1. (парвацца) éinreißen* vi (s);

2. (пашкодзіць сабе) sich überánstrengen; sich überhében* (ад цяжару)

надарва́ць

1. (крыху падзерці) ánreißen* vt;

2. перан. (пашкодзіць) sich (D) durch Überánstrengung Scháden hólen; überánstrengen vt;

надарва́ць го́лас séine Stímme überánstrengen;

◊

надарва́ць жыво́т (ад сме́ху) разм. sich den Bauch halten* vor Láchen, sich krank [schief] láchen

нада́рыцца

1. (дастацца) zúfallen* vi (s), zutéil wérden;

2. (аказацца) sein* vi;

нада́рылася ці́хая ноч die Nacht war sélten rúhig

надасла́ць разм. zúschicken vt

надаўжэ́й прысл. für [auf] längere Zeit

нада́ць

1. (выгляд, форму і г. д.) verléihen* vt, gében* vt;

нада́ць значэ́нне Bedéutung béimessen*;

нада́ць сі́лу Kraft verléihen*;

2. (званне, права і г. д.) verléihen* vt, zúerkennen* vt

надаяда́ць разм. гл. надакучыць

надба́ўка ж. у розн. знач. Áufschlag m -(e)s, -schläge, Zúschlag m