Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

наба́яць разм.

1. víeles erzählen;

2. (на каго-н.) verléumden vt

набе́г м. Éinfall m -s, -fälle; Überfall m (раптоўны);

разбо́йніцкі набе́г Ráubzug m -s, -züge

набе́гацца разм. sich müde láufen*, sich áuslaufen*, sich die Béine áblaufen*

набе́гчы

1. (на што-н.) gégen etw. (A) rénnen* vi (s) [láufen* vi (s)];

2. (нацячы – пра ваду і пад.) (hin)éinfließen* vi (s); sich ánsammeln (набрацца); vólllaufen* аддз. vi (s) (напоўніцца);

3. (набрацца, сабрацца) sich ánsammeln; sich ánhäufen;

4. (пра даўгі) áuflaufen* vi (s)

набіва́цца разм.

1. (сабрацца) sich ánsammeln;

у пако́й набі́лася шмат людзе́й das Zímmer war vóller Ménschen;

2. (навязвацца) sich áufdrängen;

◊

набіва́цца на знаёмства j-m séine Bekánntschaft áufdrängen;

набіва́цца да каго-н. у го́сці sich (selbst) bei j-m éinladen*

набіва́ць гл. набіць

набіра́ць гл. набраць

набі́ты

1. (напханы) vóllgestopft, gefüllt;

2. (перапоўнены) überfǘllt, vóllgepfropft, übervoll, zum Plátzen voll, próppenvóll (разм.);

за́ла бітко́м набі́тая der Saal ist zum Bérsten voll;

◊

набі́ты ду́рань áusgemachter Narr

набі́ўка ж.

1. (дзеянне) Pólstern n -s (канапы, матраца і пад.); Áusstopfen n -s (пудзіла);

2.:

набі́ўка абручо́ў Réifenaufziehen n -s;

3. спец. (матэрыял, якім набіваюць што-н.) Füllung f -, -en, Fútter n -s, Pólsterung f -, -en

набі́цца гл. набівацца