дакара́ць (каго-н.) j-m etw. zum Vórwurf máchen; vórwerfen* vt (у чым-н. G, A, каго-н. D)
дакаці́цца
1. (hín)róllen vi (s) (да чаго-н. bis zu D);
2. (распаўсюдзіцца) erréichen vt, sich verbréiten;
3. перан., разм. (morálisch) herúnterkommen* vi (s); tief sínken* [gesúnken sein];
◊
глядзі́це, да чаго́ ён дакаці́ўся! na, séhen Sie, wie tief er gesúnken ist!
дакаці́ць
1. heránrollen vt, heránwälzen vt (да чаго-н. bis zu D);
2. разм. (даехаць) ánkommen* vi (s), éintreffen* vi (s) (да чаго-н. in D);
за дзве гадзі́ны мы дакаці́лі да го́рада разм. zwei Stúnden bráuchten wir bis zur Stadt; nach zwei Stúnden kámen wir in der Stadt an
дакі́нуць bis zu… (D) wérfen* [schléudern]
дакіпе́ць durch Kóchen [Síeden] völlig gar wérden; gar kóchen
Да́кія гіст. Dáki¦en i Dázi¦en n -s
дакла́д м.
1. Berícht m -(e)s, -e;
справазда́чны дакла́д Réchenschaftsbericht m;
2. (навуковы) Vórtrag m -(e)s, -träge, Referát n -(e)s, -e;
рабі́ць дакла́д éinen Vórtrag hálten*;
2. (афіцыйнае паведамленне) díenstliche Méldung; Rappórt m -(e)s, -e; díenstlicher Berícht;
3. (аб прыходзе наведвальніка) Ánmeldung f -, -en
даклада́ць
1. (зрабіць даклад, паведаміць) beríchten vt, vi (пра што-н über A), vórtragen* vt;
2. разм. (дадаць) hinzúfügen vt, dazúlegen vt
дакла́дна прысл. genáu; präzíse; pünktlich; exákt